სახლში მისვლისთანავე მარი ოთახში შევარდა, თვალცრემლიანი იყო, კარადიდან ჩემოდანი გამოიღო, ჩაალაგა თავის და ბავშვის ტანსაცმელი და მშობლების სახლში გადავიდა... მშობლებისთის არაფერი უთქვამს, თუმცა მხოლოდ ის თქვა რომ იჩხუბეს და ცოტახანი მარტო ყოფნა სჭირდებოდა ორივეს... ბავშვი გულში მხურვალედ ჩაიკრა და გულსაკლავად დაიწყო ტირილი... პატარა ვერ მიხვდა რა ატირებდა მის საყვარელ დედიკოს, არასდროს ენახა ასეთ მდგომარეობაში...
- დედიკო, რატომ ტირიხარი – ხმას არ იღებდა მარი... – მამიკო არ მოგვაკითხავსი
- მამაშენი სამოგზაუროდ წავიდა.
- მაგიტომ ტირიხარი – მარიცა უფრო აატირა ბავშვის შეკითხვამ... – დედიკო მამიკო გენატრება უკვე და იმიტომ ტირიხარი
- ხო დედიკო ხო...
ღამემ მარისთვის კოშმარულად განვლო... არცერთი ღამე არ ყოფილა ასეთი მისთვის, თვით ის დღეც როცა მოიტაცა გაგიმ, როცა ძალადობის ეშინოდა, ვერ გაეგო თუ სად შეცდა, თუ რა არ იყო ისე რომ ქმარს ისევე ყვარებოდა როგორც ადრე...იტვირთება, გთხოვთ დაელოდოთ...
მესამე დღეს კარზე დააკაკუნა გაგიმ, მარიცას მშობლები შინ არ იყვნენ, კარი ფრთხილად გააღო, ბავშვმა როგორც კი დაინახა მამა მაშინვე ყვირილით მისკენ გავარდა, გაგიმ ხელში აიყვანა და ჩაეხუტა. მარიცამ კარი დახურა და სამზარეულოში გავიდა... არ შეუხედავს მოღალატე ადამიანისთვის.
დრო გადიოდა, გაგი ხშირად მიდიოდა შვილის სანახავად, ცოლს პატიებას სთხოვდა, მარის კი შერიგება არ უნდოდა... გავიდა წელიწადი, მარიცას გული ვერაფერმა ვერ მოალბო, ვერ ივიწყებდა ღალატს...
გაგი თავის საქციელს ძალიან ნანობდა, ერთი წლის მანძილზე მიხვდა თუ ვინ იყო მისთვის ასე ძნელად მოპოვებული სიყვარული, მისი შვილის დედა, ვერაფერით მოეფიქრა როგორ შეიძლებოდა ცოლის დაბრუნება...
- ბიჭო, როგორ ხარი გაგი ვარ...
- ვააა ძმაო, რას შვებიი
- რავი, უნდა დამეხმარო!
- რა მოხდაი
- ქალი უნდა მომატაცებინო!
- ბატონოოოი
- მარი...
- ბიჭო შენ ჭკუაზე თუ ხარი
- აუ გამოდი რაა!
- გამოვალ მაგრამ შენ მანამდე აზრები დაალაგე და ნორმალუდად დამელაპრაკე!
გაგიმ ტელეფონი უცებ გათიშა... მოუთმენლად ელოდა ძმაკაცს. ნახევარ საათში ისიც მოვიდა...
- შემოდი ბიჭო...
- რას ბჟუტურებ ჩემს ძმობას გაფიცები ტვინი საერთოდ არ გაქვს 33 წლის კაცს თავში?
- დამეხმარე რა ძმურად, მერხევა ძმაო უიმისოდ!
- კი მაგრამ, ცოლიან კაცს ვისი მოტაცება გინდაი ან ცოლს უნდა შევურიგდეო და ქალი რად გინდაი
- ბიჭო ხო გითხარი მარიცა მეთქი?!
- მარი?????????? ცოლს იტაცებ შე საცოდავოი ასე გაგიჭირდაი
- ნუ ღადაობ! ვერაფერი მშველის, ეგ ერთი გზა დამრჩა... მივქარე რაა...
- ახლა მიხვდი რომ მიქარეი მაშინ რაზე ფიქრობდი ვიღაც ბოზში რომ გაცვალე 1 თვეში, ძლივს მოპოვებული ქალი?
- კარგი რა, მაგას ნუ მახსენებ, მაგის დედაც...
- ხო ახლა ხვდებიი
- კარგი რა, შენ ის მითხარი დამეხმარები თუ არაი!
- ბაზარი არაა ძმაო, ოღონდ იცოდე მარისთვის ვაკეთებ! და თქვენი ანგელოზისთვის, რომ მშობლები ერთად იყვნენ! ისე კი ხარ ღირსი ახლა ვეღარ მოიტაცო!
- კაი რაა, გულს მიხეთქავ შეჩემაი
- როგორი ან როდისი
- დღეს ბავშვი გამოყავს სკოლიდან, სკოლამდე ტაქსით მიდის, ისევ ტაქსის მძოლს უნდა მოელაპრაკო!
- მერე ბავშვს რა ვუქნათი ვინ მიაკითხავსი
- შენ წაიყვან ჩემებთან ან მარის მშობლებთან! გიცნობს და უპრობლემოდ გამოგყვება.
- კარგი!
მარი ტაქსში ჩაჯდა, სკოლის მისამართი უთხრა, ამ დროს გაგი მიუჯდა გვერდით. მძღოლმა დაქოქა მანქანა...
- გაგი სად მივდივართი
- ისტორია მეორდება!
- ბავშვია სკოლაში...
- გია მიაკითხავს და...
- ყველაფერი გასაგებია...
- მარი...
- ნუ მელაპრაკები!
გზა ისევ ხევსურეთში მიდიოდა, გზაში ისევ სიჩუმე სუფევდა... ისევ ზამთარი იყო, ისევ თეთრი გრძელი გზა... ხევსურეთში ერთი რამ იყი მხოლოდ შეცვლილი, ამ დროის მანძილზე ბაბუა აღარ იყო ცოცხალი, ბებია კი თბილისში შვილებთან ცხოვრობდა. სახლი დაკეტილი იყო...
- მარი რომ იცი, ახლა აქ მოუწესრიგებელია ყველაფერი...
- არაუშავს...
- მაპატიებ ვიცი...
- გაჩუმდი... მე ზემოთ ავალ...
- ბარგია მანქანაში, სახლში რაც გქონდა ზამთრის ტანსაცმელები წამოგიღე... ამოვიტან...
ცოტახანში გაგიმ ბუხარი დაანთო, გათბა ოთახი, მარი არ ჩანდა... გაგი ავიდა მეორე სართულზე, ლოგინები დაშორებული დახვდა...
- არ მპატიობი
- ერთი წელი გავიდა, რას მოელოდი ჩემგანი
- შეცდომა დავუშვი, ვაღიარებ, არ განმეორდება! ბავშვს ვფიცავარ შემეშალა, ვაღიარებ! უბრალოდ რაღაც მოხდა იმ დროს და გამიტაცა, შემომეტენა... მიყვარხარ, როგორც მაშინ, პირველად, როცა აქ მოგიყვანე, როცა მთელი თვე ვცდილობდი შენთვის ყველაფერს...
- გაგი გთხოვ...
- შენ ამიხილე იმ დღეს თვალები, ისტერიკები არ მოგიწყვია, მშვიდად იდექი, არ შეგიმჩნევივარ, ძლიერი ადამიანი ხარ! მიყვარხარ!
- გვეყოფა მაგაზე ლაპარაკი! აღარ მინდა! შენ იქით დაწვები!...
- გაგი სად ხარი მოდი დროზე რა!
- უკვეი
- ხო!
- მოვდივარ!
- ბებო, ბებო, მამიკო სად არისი
- მოვალ მალეო, ბიძიამ დაურეკა...
ნახევარ საათში გაგი საავადმყოფოში შეშლილი სახით შევარდა...
- რა ხდებაი როგორ არის მარიცაი
- გილოცავ ძმაო! ბიჭის მამა გახდი!
- დედიკო, რატომ ტირიხარი – ხმას არ იღებდა მარი... – მამიკო არ მოგვაკითხავსი
- მამაშენი სამოგზაუროდ წავიდა.
- მაგიტომ ტირიხარი – მარიცა უფრო აატირა ბავშვის შეკითხვამ... – დედიკო მამიკო გენატრება უკვე და იმიტომ ტირიხარი
- ხო დედიკო ხო...
ღამემ მარისთვის კოშმარულად განვლო... არცერთი ღამე არ ყოფილა ასეთი მისთვის, თვით ის დღეც როცა მოიტაცა გაგიმ, როცა ძალადობის ეშინოდა, ვერ გაეგო თუ სად შეცდა, თუ რა არ იყო ისე რომ ქმარს ისევე ყვარებოდა როგორც ადრე...იტვირთება, გთხოვთ დაელოდოთ...
მესამე დღეს კარზე დააკაკუნა გაგიმ, მარიცას მშობლები შინ არ იყვნენ, კარი ფრთხილად გააღო, ბავშვმა როგორც კი დაინახა მამა მაშინვე ყვირილით მისკენ გავარდა, გაგიმ ხელში აიყვანა და ჩაეხუტა. მარიცამ კარი დახურა და სამზარეულოში გავიდა... არ შეუხედავს მოღალატე ადამიანისთვის.
დრო გადიოდა, გაგი ხშირად მიდიოდა შვილის სანახავად, ცოლს პატიებას სთხოვდა, მარის კი შერიგება არ უნდოდა... გავიდა წელიწადი, მარიცას გული ვერაფერმა ვერ მოალბო, ვერ ივიწყებდა ღალატს...
გაგი თავის საქციელს ძალიან ნანობდა, ერთი წლის მანძილზე მიხვდა თუ ვინ იყო მისთვის ასე ძნელად მოპოვებული სიყვარული, მისი შვილის დედა, ვერაფერით მოეფიქრა როგორ შეიძლებოდა ცოლის დაბრუნება...
- ბიჭო, როგორ ხარი გაგი ვარ...
- ვააა ძმაო, რას შვებიი
- რავი, უნდა დამეხმარო!
- რა მოხდაი
- ქალი უნდა მომატაცებინო!
- ბატონოოოი
- მარი...
- ბიჭო შენ ჭკუაზე თუ ხარი
- აუ გამოდი რაა!
- გამოვალ მაგრამ შენ მანამდე აზრები დაალაგე და ნორმალუდად დამელაპრაკე!
გაგიმ ტელეფონი უცებ გათიშა... მოუთმენლად ელოდა ძმაკაცს. ნახევარ საათში ისიც მოვიდა...
- შემოდი ბიჭო...
- რას ბჟუტურებ ჩემს ძმობას გაფიცები ტვინი საერთოდ არ გაქვს 33 წლის კაცს თავში?
- დამეხმარე რა ძმურად, მერხევა ძმაო უიმისოდ!
- კი მაგრამ, ცოლიან კაცს ვისი მოტაცება გინდაი ან ცოლს უნდა შევურიგდეო და ქალი რად გინდაი
- ბიჭო ხო გითხარი მარიცა მეთქი?!
- მარი?????????? ცოლს იტაცებ შე საცოდავოი ასე გაგიჭირდაი
- ნუ ღადაობ! ვერაფერი მშველის, ეგ ერთი გზა დამრჩა... მივქარე რაა...
- ახლა მიხვდი რომ მიქარეი მაშინ რაზე ფიქრობდი ვიღაც ბოზში რომ გაცვალე 1 თვეში, ძლივს მოპოვებული ქალი?
- კარგი რა, მაგას ნუ მახსენებ, მაგის დედაც...
- ხო ახლა ხვდებიი
- კარგი რა, შენ ის მითხარი დამეხმარები თუ არაი!
- ბაზარი არაა ძმაო, ოღონდ იცოდე მარისთვის ვაკეთებ! და თქვენი ანგელოზისთვის, რომ მშობლები ერთად იყვნენ! ისე კი ხარ ღირსი ახლა ვეღარ მოიტაცო!
- კაი რაა, გულს მიხეთქავ შეჩემაი
- როგორი ან როდისი
- დღეს ბავშვი გამოყავს სკოლიდან, სკოლამდე ტაქსით მიდის, ისევ ტაქსის მძოლს უნდა მოელაპრაკო!
- მერე ბავშვს რა ვუქნათი ვინ მიაკითხავსი
- შენ წაიყვან ჩემებთან ან მარის მშობლებთან! გიცნობს და უპრობლემოდ გამოგყვება.
- კარგი!
მარი ტაქსში ჩაჯდა, სკოლის მისამართი უთხრა, ამ დროს გაგი მიუჯდა გვერდით. მძღოლმა დაქოქა მანქანა...
- გაგი სად მივდივართი
- ისტორია მეორდება!
- ბავშვია სკოლაში...
- გია მიაკითხავს და...
- ყველაფერი გასაგებია...
- მარი...
- ნუ მელაპრაკები!
გზა ისევ ხევსურეთში მიდიოდა, გზაში ისევ სიჩუმე სუფევდა... ისევ ზამთარი იყო, ისევ თეთრი გრძელი გზა... ხევსურეთში ერთი რამ იყი მხოლოდ შეცვლილი, ამ დროის მანძილზე ბაბუა აღარ იყო ცოცხალი, ბებია კი თბილისში შვილებთან ცხოვრობდა. სახლი დაკეტილი იყო...
- მარი რომ იცი, ახლა აქ მოუწესრიგებელია ყველაფერი...
- არაუშავს...
- მაპატიებ ვიცი...
- გაჩუმდი... მე ზემოთ ავალ...
- ბარგია მანქანაში, სახლში რაც გქონდა ზამთრის ტანსაცმელები წამოგიღე... ამოვიტან...
ცოტახანში გაგიმ ბუხარი დაანთო, გათბა ოთახი, მარი არ ჩანდა... გაგი ავიდა მეორე სართულზე, ლოგინები დაშორებული დახვდა...
- არ მპატიობი
- ერთი წელი გავიდა, რას მოელოდი ჩემგანი
- შეცდომა დავუშვი, ვაღიარებ, არ განმეორდება! ბავშვს ვფიცავარ შემეშალა, ვაღიარებ! უბრალოდ რაღაც მოხდა იმ დროს და გამიტაცა, შემომეტენა... მიყვარხარ, როგორც მაშინ, პირველად, როცა აქ მოგიყვანე, როცა მთელი თვე ვცდილობდი შენთვის ყველაფერს...
- გაგი გთხოვ...
- შენ ამიხილე იმ დღეს თვალები, ისტერიკები არ მოგიწყვია, მშვიდად იდექი, არ შეგიმჩნევივარ, ძლიერი ადამიანი ხარ! მიყვარხარ!
- გვეყოფა მაგაზე ლაპარაკი! აღარ მინდა! შენ იქით დაწვები!...
- გაგი სად ხარი მოდი დროზე რა!
- უკვეი
- ხო!
- მოვდივარ!
- ბებო, ბებო, მამიკო სად არისი
- მოვალ მალეო, ბიძიამ დაურეკა...
ნახევარ საათში გაგი საავადმყოფოში შეშლილი სახით შევარდა...
- რა ხდებაი როგორ არის მარიცაი
- გილოცავ ძმაო! ბიჭის მამა გახდი!
სახელი: 
სახელი: 
სახელი: 
სახელი: 
სახელი: