ბოლო სიტყვები ძლივს ამოილუღლუღა და თვალები დახუჭა სამუდამოდ...
ძალიან შემეშინდა,, ყველაფერი მივატოვე,, კარები ჩავკეტე და მარისთან გავიქეცი... ცრემლები ღაპაღუპით მომდიოდა,, მივრბოდი და ვერავის და ვერაფერს ვერ ვხედავდი... უცებ ვიღაცას დავეჯახე...
–ვეკო რა ხდება?
–არაფელი,, გამიშვი ეხლა არა ნიკა რა... გამიშვი...
–არა მითხარი რა ხდება,, იქნებ დაგეხმარო?
–არა ვერ დამეხმარები... გამიშვი არა გთხოვ...
–კარგი...
მარისთან ავირბინე...ასეთი რომ დამინახა თვითონაც შეეშინდა...
–რა მოხდა??
–შეიძლება შემოვიდე??
–რას სულელობ გოგო, შემოდი???
–რა ხდება ვეკო ძვირფასო??–სამზარეულოდან მარის დედა გამოვიდა...
–ბე... ბე... ბებია :(:(
–რა ბებია??? (მარი)
–აღარ მყავს :( –ძლივს ვთქვი და მე თვითონ არ მჯეროდა ამის
ორივე ჩამეხუტა...
–კარგი ვეკ დაწყნარდი, , ყველაფერი კარგად იქნება...
–თუ გინდა გადმოდი ჩვენთან, ცოტა ხნით მაინც... :* (მაიკო დეიდა)
–არა მაიკო დეიდა მადლობა,, უბრალოდ ერთი რაღაც მინდა რომ გთხოვოთ...
–რაც გინდა შვილო...
–ბებიას დაკრძალვის საქმეებზე დამეხმარეთ,, მე არაფერი არ მეხერხება ამის... დედა და მამა რომ გარდაიცვალნენ პატარა ვიყავი და.... :(
ისევ ტირილი ამივარდა.... :(
–რათქმაუნდა, შენ არ ინერვიულო, მარტო მოვაგვარებ შენ კიდე დაისვენე... მომეცი ბინის გასაღები ავალთ და დავალაგებთ იქ ყველაფერს... :*
–აი აიღეთ :*
–მარი გაიყვანე ვერონიკა სადმე, გაასეირნე ცოტა....
–კარგი დე... წავედით...
გარეთ გამოვედით, მარის ხელით ვეჭირე, გული მიმდიოდა, სახეზე ფერი არ მედო... ნიკა იქ იდგა ქვემოთ... ასეთი რომ დამინახა ძალიან შეეშინდა და უცებ მოვიდა....
–ვეკო რა ხდება აღარ მეტყვი???
–ეხლა არა რა ნიკა...
–ვეკ მოდი აქ ჩამოჯექი და მოვალ ორი წამით... (მარი)
მარიმ ნიკა გაიყვანა,, ცოტა ხანში ნიკა მოვიდა და:
–მარი ბოდიში, არ ვიცოდი, ვიზიარებ...
ეს რომ გავიგონე გული შემიწუხდა... მერე სიბნელე...
რომ გავახილე თვალები სადღაც პალატაში ვიყავი... ადგომა დავაპირე მაგრამ თავი ვერ ავწიე... თავზე ხელი მოვისვი და სულ სისხლიანი მქონა... ჩემ კივილზე ნიკა შემოვარდა,, სისხლი რომ დაინახა გაიქცა და ექიმი მოიყვანა... ექიმმა საფენები გამომიცვალა და გავიდა,, ოთახში მარი შემოვიდა...
–როგორ ხარ?
–არამიშავს... რა მოხდა...
–გული წაგივიდა და თავი დაარტყი... სავადმყოფომდე ნიკამ ხელით გატარა... ვაიმე რა საყვარელია ვეკ...
–კარგი რა მარ, ახლა ამის დროა?
–უი ხო, ბოდიში...
–კარგი არაუშავს,, დედაშენი მოვიდა?
–არა ისევ შენთანაა...
–კარგი
თვალები დავხუჭე და უცებვე ჩამეძინა... ორ დღეში გამწერეს... მაიკო დეიდამ წამიყვანა...
–ხომ კარგად გრძნობ ვერონიკა თავს?
–დიახ, არ ინერვიულოთ... მაიკო დეიდა დიდი მადლობა ყველაფრისთვის...
–არაფრის შვილო, არ გრცხვენია?? ყოველთის რაიმე რომ მოგინდება, ხომ იცი მე და ჩემი ოჯახი ყოველთვის შენთან ვიქნებით...
–მადლობა :*
–მიდი სიხარულო ღვედი შეიკარი, და დარწმუნებული ხარ რომ სახლში გინდა აგიყვანო?
–დიახ მაიკო დეიდა,, ყველაფერი კარგადაა.
................
–აგიყვან შვილო დამელოდე...
–არა მადლობთ ავალ ჩემით...
–კარგი როგორც გინდა... მოდი გაკოცო... თუ რამედა უცებ დარეკე :*
–კარგით...
ძალიან შემეშინდა,, ყველაფერი მივატოვე,, კარები ჩავკეტე და მარისთან გავიქეცი... ცრემლები ღაპაღუპით მომდიოდა,, მივრბოდი და ვერავის და ვერაფერს ვერ ვხედავდი... უცებ ვიღაცას დავეჯახე...
–ვეკო რა ხდება?
–არაფელი,, გამიშვი ეხლა არა ნიკა რა... გამიშვი...
–არა მითხარი რა ხდება,, იქნებ დაგეხმარო?
–არა ვერ დამეხმარები... გამიშვი არა გთხოვ...
–კარგი...
მარისთან ავირბინე...ასეთი რომ დამინახა თვითონაც შეეშინდა...
–რა მოხდა??
–შეიძლება შემოვიდე??
–რას სულელობ გოგო, შემოდი???
–რა ხდება ვეკო ძვირფასო??–სამზარეულოდან მარის დედა გამოვიდა...
–ბე... ბე... ბებია :(:(
–რა ბებია??? (მარი)
–აღარ მყავს :( –ძლივს ვთქვი და მე თვითონ არ მჯეროდა ამის
ორივე ჩამეხუტა...
–კარგი ვეკ დაწყნარდი, , ყველაფერი კარგად იქნება...
–თუ გინდა გადმოდი ჩვენთან, ცოტა ხნით მაინც... :* (მაიკო დეიდა)
–არა მაიკო დეიდა მადლობა,, უბრალოდ ერთი რაღაც მინდა რომ გთხოვოთ...
–რაც გინდა შვილო...
–ბებიას დაკრძალვის საქმეებზე დამეხმარეთ,, მე არაფერი არ მეხერხება ამის... დედა და მამა რომ გარდაიცვალნენ პატარა ვიყავი და.... :(
ისევ ტირილი ამივარდა.... :(
–რათქმაუნდა, შენ არ ინერვიულო, მარტო მოვაგვარებ შენ კიდე დაისვენე... მომეცი ბინის გასაღები ავალთ და დავალაგებთ იქ ყველაფერს... :*
–აი აიღეთ :*
–მარი გაიყვანე ვერონიკა სადმე, გაასეირნე ცოტა....
–კარგი დე... წავედით...
გარეთ გამოვედით, მარის ხელით ვეჭირე, გული მიმდიოდა, სახეზე ფერი არ მედო... ნიკა იქ იდგა ქვემოთ... ასეთი რომ დამინახა ძალიან შეეშინდა და უცებ მოვიდა....
–ვეკო რა ხდება აღარ მეტყვი???
–ეხლა არა რა ნიკა...
–ვეკ მოდი აქ ჩამოჯექი და მოვალ ორი წამით... (მარი)
მარიმ ნიკა გაიყვანა,, ცოტა ხანში ნიკა მოვიდა და:
–მარი ბოდიში, არ ვიცოდი, ვიზიარებ...
ეს რომ გავიგონე გული შემიწუხდა... მერე სიბნელე...
რომ გავახილე თვალები სადღაც პალატაში ვიყავი... ადგომა დავაპირე მაგრამ თავი ვერ ავწიე... თავზე ხელი მოვისვი და სულ სისხლიანი მქონა... ჩემ კივილზე ნიკა შემოვარდა,, სისხლი რომ დაინახა გაიქცა და ექიმი მოიყვანა... ექიმმა საფენები გამომიცვალა და გავიდა,, ოთახში მარი შემოვიდა...
–როგორ ხარ?
–არამიშავს... რა მოხდა...
–გული წაგივიდა და თავი დაარტყი... სავადმყოფომდე ნიკამ ხელით გატარა... ვაიმე რა საყვარელია ვეკ...
–კარგი რა მარ, ახლა ამის დროა?
–უი ხო, ბოდიში...
–კარგი არაუშავს,, დედაშენი მოვიდა?
–არა ისევ შენთანაა...
–კარგი
თვალები დავხუჭე და უცებვე ჩამეძინა... ორ დღეში გამწერეს... მაიკო დეიდამ წამიყვანა...
–ხომ კარგად გრძნობ ვერონიკა თავს?
–დიახ, არ ინერვიულოთ... მაიკო დეიდა დიდი მადლობა ყველაფრისთვის...
–არაფრის შვილო, არ გრცხვენია?? ყოველთის რაიმე რომ მოგინდება, ხომ იცი მე და ჩემი ოჯახი ყოველთვის შენთან ვიქნებით...
–მადლობა :*
–მიდი სიხარულო ღვედი შეიკარი, და დარწმუნებული ხარ რომ სახლში გინდა აგიყვანო?
–დიახ მაიკო დეიდა,, ყველაფერი კარგადაა.
................
–აგიყვან შვილო დამელოდე...
–არა მადლობთ ავალ ჩემით...
–კარგი როგორც გინდა... მოდი გაკოცო... თუ რამედა უცებ დარეკე :*
–კარგით...
სახელი: 
სახელი: 
სახელი: 
სახელი: 
სახელი: