სიყვარული და ტკივილი (34თავი)

ერთი თვის შემდეგ:
-სანდრო რაღაც მინდა გითხრა.
-რაიყო ხომ კარგად ხარ?
-სანდრო მე... ორსულად ვარ.
-რაა? შენ რა მეხუმრები? ეს არ შეიძლება.
-გთხოვ დაწყნარდი ნუ ყვირი.
-ნუ ვყვირი? გინდა რომ სხვისი შვილი გავზარდო? არავითარ შემთხვევაში.

მაგარი თბილიხარ :*

იცი რასგეტყვი? მაგარი თბილიხარ
ზოგჯერ ნაზი და ზოგჯერ გიჟიხარ
მე მომწონს შენში ღიმილი ნაზი
ვტირივარ ზოგჯერ მე როგორც ვაზი

მე დაგინახე და შემიყვარდი
შენ ამიძგერე ძლიერად გული
არ შემიდძლია ასე სიცოცხლე
სიზმრებში გხედავს ფიქრებით სული

შენით იწყება ლამაზი დილა
და ოცნებების უსაზღვრო არე
შენით მთავრდება ეს მოგონება
ცაზე ამოდის ლამაზი მთვარე )

მე, რომ ლექსების მწამდა და მე, რომ მწამდა თქვენი

მე, რომ ლექსების მწამდა
და მე, რომ მწამდა თქვენი,
თქვენი მზესფერი კაბა,
თქვენი გაშლილი თმები.

სიყვარული და ტკივილი (33თავი)

-მაია მოდი გონს. ღმერთო ჩემო ეს სასწრაფო მაინც სად წავიდა. ნეტა რა მოხდა ასეთი მაია რომ ცუდად გახდა. ღმერთო მე ხომ ქართული არ ვიცი, მაგრამ გადავთარგმნი... ო არა საწყალი თიკო. ნეტა ეხლა როგორაა?? (ეველინი)
-რა დაემართა პაციენტს?
-საერთოდ გული აწუხებდა და მგონი...
-კარგი გასაგებია ეხლავე გადავიყვანთ, თქვენც წამობრძანდით, რომ რაიმე დასჭირდეს.

სიყვარული და ტკივილი (32თავი)

-სანდრო გთხოვ არ გინდა. ძალით არ მინდოდა.
-ბატონო სანდრო დადეთ იარაღი თუ შეიძლება ჩვენ მივხედავთ ამ საქმეს.
-სასწრაფოს გამოუძახეთ. თიკო გთხოვ მოდი გონს. გთხოვ.
-აქ თქვენს გარდა მეტი არავინაა?
-არა ოფიცერო მეტი არავინ, მხოლოდ ჩვენ.

...

მე მენატრება შენთან შეხვედრა
და ისევ ძველად ის საუბარი,
მე მაგონდება ჩვენი შეხვედრა
ივლისის ბოლოს ძეგლთან რუსთავლის...

სიყვარული და ტკივილი (31თავი)

-ნიკა თუ მართლა გიყვარვარ ეგ არ გააკეთო გთხოვ.
-ეხლა მთხოვ არა? თუ ჩემს შეყვარებას არ აპირებ მაშინ მინდა რომ სანდრომ შეგიძულოს.
-ნიკა ნუ გამწირავ. ცხოვრებას ნუ დამინგრევ....

გამოთხოვება ვალენტინა ჰერბურნ ვალია ბურნაძე

მშვიდობით ჩემო მეგობარო ვალენტინა სამუდამოდ გემშვიდობები კარგი იქნება თუ აღარ შემაწუხებ ცუდია არ ვიცი რითი დავიწყო სიტყვები არ მყოფნის ისე გამაკვირვა შენმა უცაბედმა გარდაცვალებამ ნისლი მოიცვა მაგრამ დარდი გულში არასოდეს მქონია პირიქით შვება ეხლა უფრო ვიგრძენი შენგან განვთავისუფლდი უფალმა მოგიტევოს შენი ცოდვები სამწუხაროა ვინც ცოცხალი დარჩა მათ როგორ დაწყდათ გული ჩემი მტერი იყავი ხარ და იქნები ეს კარგად იცოდი რომ ვერ გიტანდი მაგრამ ეკალის მურმანივით ყოველთვის ჩვენს შუაში იდექი ეს იყო მიზეზი შენ წაგვაჩხუბე მე და გიას ვერ მიტანდი იქიდან გამომდინარე ფეისბუქზე შენი პოსტი რომ წავიკითხე მე რომ მომწერე მივხვდი ეხლა მშვიდობით იმედია იქ ხალხს შენი ინტრიგებით არ შეაწუხებ ვერ მე დამაკლებ რაიმეს ვერც ჩემს ფეისბუქს და ოდნოს ვეღარ შეეხები მაგრამ ერთი რამ გახსოვდეს შენთვის სამოთხის კარი ყოველთვის დაკეტილი იქნება ღმერთთან გადაწყდება შენი საკითხი სად იქნები კმარა არ გეყო რამდენი ტკივილი მომაყენე მე გიას ჩემ მეგობრებს შენი მფარველი ანგელოზები ეხლა მხოლოდ შენი მშობლები იქნებიან ვნახავ ისინი როგორ მიგიღებენ რადგან შენ ყოველთვის გეგონა რომ ყველაფერში ხელს გიშლიდნენ ამიტომ მოუსწრაფე მათ სიცოცხლე მათ მხოლოდ სამკვიდროდ სამოთხე აირჩიეს შენ ჯოჯოხეთი გელის ეშმაკებთან დაახლოება ეს დიდი სიამოვნებაა შენთვის.

მეზობელი 2

”ძველი წავიდა,სად, არ ვიცი”-ეს სიტყვები მესმოდა მთელი ღამე, თითქოს გავგიჟდი, ან არ
ვიცი რა
დამემართა. მარტო ის ვიცოდი, რომ
ეს ყველაფერი დედაჩემის და
მამაჩემის ბრალი იყო. ვერც ვუთხარი, ვერაფერი ვერ ვუთხარი. თვითონ რატომ არაფერი მითხრა? როგორ არ
დამემშვიდობა? არ მინდოდა
ამაზე ფიქრი, არც
მიტირია, ტირილი არ
მიყვარს. ამაზე ვფიქრობდი დედამ ჩემკ ოთახის კარი რომ შემოაღო, როდის მოვიდა ისიც ვერ გავიგე.
-ჩამოდი, უნდა ვილაპარაკოთ.
ვიცოდი ეს რასაც ნიშნავდა, უსასრულო ლექციებს, იმის იმედით რომ რაღაცას გავიგებ. ჩავედი, დედა სამზარეულოში იჯდა და სიგარეტს ეწეოდა, სიგარეტს არ ეწევა.
-მოწევა დაიწყე?
-დაჯექი, მართა შენ ხომ იცი, რომ ბავშვს ვერ დავიტოვებთ.
-რა გინდა
ეხლა რომ გითხრა?
-მინდა
ერთად მოვიფიქროთ ბავშვს რას ვუპირებთ. შეგვიძლია გავაშვილოთ..
-არა, ვერ გავაშვილებთ
-რატომ ვერ გავაშვილებთ?
-იმიტომ, რომ მე
არ მინდა
-შენ საერთოდ არ გესმის რა
დაგემართა, სწავლა არ გინდა? მომავალი არ
გინდა? მე ვერ გავზრდი შენ ბავშვს, იმიტომ რომ მომატყუე, რაც კი შენთვის გამიკეთებია წყალში ჩამიყარე.
-მაპატიე, ბევრჯერ გითხარი, რომ ამის გაკეთება არ
მინდოდა. მე მიყვარს თორნიკე, შენ
ეს ვერ გაიგე, რატომ ქენით ისე, რომ წასულიყო, რატომ არ
მომეცით შესაძლებლობა მეთქვა ყველაფერი? იქნებ უფრო ბედნიერი ვყოფილიყავი, ამაზე რატომ არ
იფიქრე?
-შენზე 15 წლით უფროს კაცზე გამეთხოვებინე? ეს გინდოდა?
-15 წლით უფროსი არ არის
-10-ით ხომ არის? ამხელაა და იმასაც ვერ მიხვდა, რომ ესეთი რაღაც არ გაეკეთებინა შენთვის. აღარ მინდა
ამაზე ლაპარაკი, ვიპოვოთ ოჯახი , რომელიც
იშვილებს ბავშვს, შენ მშობიარობის მერე საზღვარგარეთ წახვალ, ცოტას გაერკვევი, სწავლას გააგრძელებ და მერე ჩამოხვალ, თუ ჩვენთან ყოფნა კიდევ მოგინდება.
-დედა, გთხოვ.
-რას მთხოვ?
-ვიცი ყველაფერი გავაფუჭე, ჩვენი ურთიერთობა, მეგობრობა, ალბათ აღარც გიყვარვარ და ისე გაწყენინე, რომ თხოვნასაც აღაე აქვს აზრი,მაგრამ არ მინდა ჩემი შვილი სხვამ გაზარდოს. შენ და მამას გიყვართ ბავშვები, აქ ვისწავლი, ვიმუშავებ ბავშვსაც მივხედავ, ოღონდ ეს არ გამიკეთო...
ვიცი თვითონაც არ უნდოდაამის გაკეთება, არც მას
და არც მამას, მაგრამ ამას
იმიტომ აკეთებდნენ, რომ ჩემთვის ჭკუა ესწავლებინათ. მეორე
დღეს სასეირნოდ გავედი, ჩემი ყველაზე ახლო მეგობარიც ვნახე.
-რას შვები აბა? სახლში რა
ხდება?
-რავიცი წესიერად
არც
მელაპარაკებიან. ეხლა მარწმუნებენ რომ ბავშვი გავაშვილო.
-მერე შენ რას აპირებ?
-ხომ იცი ბავშვები როგორ მიყვარს, ჩემი ბავშვი, თან ჩემი და
თორნიკეს ბავშვი სხვას როგორ
უნდა მივცე?
-თორნიკე არ გამოჩენილა?
-არა...
-გამოჩნდება, ხომ იცი, ეგრე არ წავიდოდა, თან გამოცდების პასუხებზე მაინც
დარეკავს, ხომ იცი რომ ძალიან უყვარხარ?
-აღარ ვიცი, არაფერი აღარ ვიცი.
-კაი რაა, მაგაში ეჭვი რანაირად გეპარება.
-რატომ არ რეკავს ან არ
მწერს ან არ
მნახულობს? იქნებ რა მჭირს? დედაჩემის და მამაჩემუს რატო შეეშინდა?
-გამოჩნდება, აი ნახავ, ალბათ რაღაცას ელოდება.
სახლამდე ფეხით ვისეირნე, ფიქრში დრო სწრაფად გავიდა. რატომღაც ჩემი და
თორნიკეს საყვარელ ადგილას მომინდა წასვლა, სულ იქ ვხვდებოდით ერთმანეთს. მალე
მივედი, ჩვენ სახლთან ახლოს იყო, იქვე სკამზე დავჯექი და წარწერების კითხვა დავიწყე, ისე შევყევი, დროის შეგრძნება დავკარგე, აქ ბევრი ჩვენი წარწერაც იყო. უცბად სკამის
ქვეშ აკრული კონვერტი დავინახე, ჩემთვის იყო, ჩემი სახელი ეწერა. ნელა გავხსენი და გული ამიჩქარდა თორნიკეს
კალიგრაფია, რომ დავინახე:

წარსულის ქრონიკები

ფიქრები შენზე, ფიქრები ჩვენზე
დღე-დღე მიმათრევს, არ მიშვებს უკან
დარდები შენზე, დარდები ჩვენზე
არ ამოსულა ტვინიდან უკან...



Welcome to Poezia.in, the leading online Verse site, where you can play a huge range of free online poem including anime Verse, detectiv, fetnez, Verse for kids, mobile Verse, iPhone Verse, Android Verse, Windows Phone, anime for kids, best Verses and many more. We pride ourselves on providing our users with original and rewarding content to keep them entertained. So if you are looking for movies for kids or to simply blow off a little steam and use up some time, feel free to enjoy all that we offer and return to play more great Verses.