ისევ არეული დამაქვს ნაბიჯები

ისევ არეული დამაქვს ნაბიჯები
შარვალს ცალი ჯიბე ისევ გამოჭრია
ისევ მომყვებიან ზურგში ნაბიჭვრები
ვხვდები.. თუ დავეცი ყელსაც გამომჭრიან
მაგრამ არაფერი სხვა რამ მედარდება
მაინც რანაირად ყოფნა დავიჩემე
დღეში თითო დარდი მაინც მემატება
ყელში ამოვიდა ხოდა დავიჯერე
რომ ამ ცხოვრებაში თუა გადარჩენა

აჩრდილი

დღეს მიდის მას კი ღამე მოყვება
ღამეს თან ახლავს ტკივილი გოდება
ყველაფერის გახსენება სახელის ბოდება
საკუთარ ჩრდილზე აჩრდილის წოდება
როდის მორჩება როდის მორჩება
ჩემს სასთუმალთან ვიღაცის გოდება
როდის გაქრება ხმაური ღამეში
აღარ ჩამხედავს შიში თვალებში

მოდი გავიქცეთ

მოდი გავიქცეთ,
მოვშორდეთ სამყაროს,
ჩემთვის ცრემლები
არავინ დაღვაროს,
აქ ყოფნა უბრალოდ
უაზრო ფანდია,
ბევრი ყალბი და
ს ი ა ფ ა ნ ტ ი ა

არც არავინ მყვარებია.

არც არავინ მყვარებია
რომ ვთქვათ,
ვერც ვერავინ მომაწონა თავი,
არავისთვის ამიგია კოშკი
ვერავისთვის დამითმია გული,

მორჩა აღარ მსურს სიგიჟე და გიჟად დარჩენა

მოდი დავხოცოთ ერთმანეთი სანამ დრო არის
თორემ სიცოცხლე სიყვარულით ვინ ააშენა?!
შეიშალაო ჩემზე უთქვამთ ყური მოვკარი
მორჩა აღარ მსურს სიგიჟე და გიჟად დარჩენა

უერთმანეთოდ ვართ და დავრჩებით ავადმყოფებად.

სახსოვრად შენგან მოგონებები შემომრჩა მხოლოდ
და ჩვენს სიყვარულს ახლა უკვე ვკინძავ სტროფებად,
რადგან ძველი დრო მონათლულა როგორც საფლავი,
უერთმანეთოდ ვართ და დავრჩებით ავადმყოფებად.

ცარიელ ქუჩებს აღარ ახსოვთ შენი სურნელი
და მოსულ წვიმას კვლავ ვაბრალებ ღმერთების ტირილს,
უხილავ სევდას ვერ მოვწყვიტე ჩემი თვალები,
ქარი კი ისევ ზურგს ულეწავს, წაქცეულ ტირიფს.

ეს რა ნაზი გამოდექით ქალბატონო

ეს რა ნაზი გამოდექით ქალბატონო,
ეს რა ნაზი გიყიდიათ კაბა,
"რკინის ლედი"რომ მეგონეთ,შემეშალა.
არ გქონიათ სიძულვილის მადა.

ბოლო წერილი ციხიდან

ოთხ კედელში ვარ გამომწყვდეული,
მზის სხივს ვნატრობ და ნიავის ქროლას,
რომ გამოვიქცე სად დავიმალო,
ვერ გადურჩები ტყვიების სროლას…

აქ მწამებლები მითხრიან საფლავს,
დანებებას კი მე არ ვაპირებ,
ციხის ცხოვრება სხვას არცერთს არ ჰგავს,
მე მონატრება ხშირად მატირებს…

დაბრუნება იმ ქვეყნიდან

ერთხელ, სიკვდილი კარზე მომადგა.
რას ვიფიქრებდი თუ მეც მომკლავდა…
როცა შევხედე სიტყვებს როშავდა,
მისი ბაასი ლოცვას მოჰგავდა.

ბაასს, რომ მორჩა ხელი ჩამავლო
და ფრენა ფრენით, ზეცას ამავლო.
იქ დამანახა მე ის სამყარო,
რომელიც მინდა ყველას ვანახო…

ქალი ხარ ერთი, მაგრამ ორ–სული.

შენი ნაბიჯი ძალზედ ფრთხილია,
ხარ ანგელოზი ზეცით მოსული.
ნაყოფიც შენი, ისე ტკბილია,
ქალი ხარ ერთი, მაგრამ ორ–სული.

ცხრა ნეტარებად და მზის ცხრა სხივად,
ცხრა თვე იესოს ხელები გარწევს,
და ალბათ მოსვლა გიღირდა იმად,
რომ პირმშოს ხელში ღიმილით ასწევ.