ჩვენ ძალიან პატარები ვიყავით იმისთვის, რომ
გვეკოცნა ერთმანეთისთვის
და მხოლოდ თმებს ვქაჩავდით.

წვიმა და ჩვენ ორნი... სველი თმა, ხელები, ტუჩები და ცრემლით სავსე სევდიანი თვალები....
ვსველდები და საოცრად მეშინია, რომ წვიმა გადაიღებს და შენ მიმატოვებ...

ღმერთს ადამიანის შექმნაში კი არ წასვლია ბევრი დრო არამედ იმ მთავარ გამოხატვაზე იმ მთავარ გრძნობაზე რომელსაც ჩვენ უბრალო ადამიანები სიყვარულს ვუწოდებთ ,

დიდი ხნის თანაცხოვრების შემდეგ ბევრ ოჯახს გონია, რომ სიყვარული ჩამოტოვეს უკან. ვიღაც შორდება, ზოგიერთები კი ასე ცხოვრობენ - სასოწარკვეთილებაში, ხან ღალატობენ პარტნიორებს, ხან კი ეგუებიან იმას, რომ ყველაფერმა კარგად ჩაიარა.

* სვანი მიდის საქეიფოდ და მამას ეხვეწება : ამაღამ ნასვამი რომ მოვალ თუ გავატრ...ე არ მცემო.
თანხმობის მერე წავიდა მეორე დღეს გაიღვიძა ისეა ნაცემი რომ ლოგინიდან ვერ დგება, მამას დაუძახა და უსაყვედურა ხომ გთხოვე არ მცემოო ?! *
– შვილო გამის 5 საათზე რომ მოხვედი არაფერი გითხარი დედა რომ მაგინე არაფერი გითხარი ჭურჭელი რომ დალწერე არაფერი გითხარი კუთხეში რომ დამაყენე და პანჩურებს მირტყამდი არაფერი გითხარი მაგრამ შუა მისაღებში რომ მოისაქმე შემდეგ შიგ ასანთის ღერები რომ ჩააწყვე და მითხარი ეს ზღარბი დღეიდან ჩვენთან იცხოვრებსო ვეღარ მოვითმინე !!! *

მე დღეს ის დავინახე. მან მე შემომხედა...

“-მე შენ მიყვარხარ!
-არა გჯერა?
-ვიცი რაღაც დაკარგა ამ სიტყვამ მეოცე საუკუნეში,თითქოს გაიცვითა და აღარავინ იჯერებს.ხომ შენც ასე ფიქრობ და ალბათ ამიტომ ხარ ასე შორს და არ გჯერა ჩემი.მე კი… მე კი ისევ იმის თქმა მინდა რომ…

რაც შეეხება ჩვეულებრივ ადამიანს, რომელიც არც ხელოვანია და არც მარტოობის მოყვარული, ამ უკანასკნელს აღიქვამს როგორც ტანჯვას და ტუსაღობას ჭეშმარიტი სიყვარულის მოლოდინში. მათთვის მარტოობა – ციხეა. ეს მტკივნეული და მწარე განცდაა და ამ ყველაფერს რა თქმა უნდა თან ახლავს დეპრესია და სასოწარკვეთილება. თუმცა, არსებობს მეთოდები, რომელთა საშუალებით შესაძლებელია მარტოობის დამარცხება და მასთან ჰარმონიულად ცხოვრება. ასეთი შესაძლებლობები კი მრავალია და არა ერთხელაა შემოწმებული. იმედია, რომ ეს სტატია და აქ წარმოდგენილი მეთოდები ისევე დაგეხმარებათ თქვენ (თუ რა თქმა უნდა მარტო ხართ, ვინაიდან ბედნიერ და სიყვარულში წარმატებულ ადამიანებს ასეთი სტატიები ნაკლებად აინტერესებთ) როგორც მე, თავის დროზე.

გაგახსენდები,მჯერა,რომ გაგახსენდები და გაგეღიმება …
და მერე ჩურჩულით იტყვი ”მიყვარდა”…
ის ყოველთვის უცნაური იყო…
შეეძლო სიცილი და ტირილი სამწუთიანი შუალედებით…
ის მაცინებდა….
და მე…

მზარეულს - ცხელი,
მეხანძრეს - ცეცხლოვანი,
ფოტოგრაფს - მომენტალური,